فعل الحال مجبوريم در تعليق باشيم تا زمان بگذرد و دست خط 9 را به تقدير مي سپاريم تا اگر ها نيز بگذرد...
با تمام مصيبت هاي وارده و احساس كوفته ي وخيممان، كم كم دوباره شكل خواهيم داد...
چروك فلسفه بافان بيشتر بر فك و دهان خود را عرضه مي كند تا در لاله ي بلا استفاده ي چيزي بنام گوش
http://pulse.yahoo.com/_WJ3I3OX2SQD5SY46KPGABCR4VA
و بازدوباره
بسامد باز شدن
آري باز بازشديم...
آدرس جديد پست برقي ما :
sepidgah@gmail.com
سپيدوسياه گاه (انقلاب) باز پلمپ شد....
سپيدوسياه گاه انقلاب: خ انقلاب.چهار راه وصال. با نشانه ي تابلوي پيرمرد
664066212
سپيدوسياه گاه هفت تير: ميدان هفت تير. خ كريمخان.خ خردمند جنوبي.پ 54
88307706-88832127
سپيدوسياه گاه وليعصر: خ وليعصر . بعد از چهار راه زرتشت. پ 1857. طبقه دوم
88905838-88922948-88922947
سپيدوسياه گاه هفت حوض:ضلع شرقي م نبوت. طبقه فوقاني بانك ملي. پ 43
77941852-77941858
تلفن گروه ادبي و هنري گاه: 09194095217
سپیدگاهان ولیعصر و هفت تیر فعلا تا مدتی نا معلوم باز شد...
نام سياه را از كنار سپيد بر مي داريم بنا به اجبار و تقدير و نام خويش را
" سپيدگاه" از اين پس مي خوانيم!....
اما پوزتيو يا نگاتيو هم ملاك نيست ... مهم چيز ديگريست كه شايد اين سالهاي غريب متوجه نمي شويم.
اين غريب مهر كيست
كز گناه ناكرده اش
مي زند به سنگ
ميخ
پس از بستن گاهان وليعصر و هفت تير ... اينك به نام سپيدوسياه گاه ، گنه كاريم...
و اين بار نام ما نام بي مفهوم و بي دليل مورد جرم است...
نمي دانيم چرا؟
نامي چنين پارسي و بي آلايش و ساده، چنين آزاردهنده مي شود؟
حتي نمي دانيم چرا ما را بي جهت متصل به فرقه ها و احزاب سياسي مي كنند...؟
نمي دانيم
نه باز هم نمي دانيم...
محرم پاكي و بي غل و غش هم گاهان بوديم و بدون اتصال به هرنام و عكس و بيانيه اي كه دچار غرب زدگي و مدرن انگاري مفت بود ...آستين بالا زديم جايي با نام و هويت و مفهوم ايراني به پا كرديم.
سعي نكرديم بي جا، دغدغه ي بي عنوان كلمه ي كافه را در اين روزگار به رسميت شناسيم و مانند لنگه درب هاي چاپلوس، تفكرات كشمش ها را با سبد مارك دار ، بقالي كنيم.
گاه را جايگزين كرديم تا ادامه باشيم درفرهنگ قهوه خانه اي و ارتباط مستمر با مخاطب...
سپيدوسياه گاه منشي ست از يك نگاه اجتماعي بدون تندي و كژروي، آهسته سخن مي گويد و محترمانه زبان باز مي كند و هيچ گويش نقادي را پس نمي زند...
سپيدوسياه گاه عاري از ترجمه هاييست كه مي شود
سپيدوسياه گاه اين دقايق را به سختي ، دورترين سنگيني سادگي ها را يافته است.
كاش همه مي دانستند كه فرهنگ سازي و غني ساختن
اوقات گاه نشينان ما به تفكر و انديشه ،جاي بذله گويي و رذالت گويي مي گذرد و همانيست كه علما و بزرگان ديني و علمي بدان پا فشاري مي كنند.
ما چه كرديم مگر؟
دلمان می خواهد